About us

Our Kindergatren “Kasztanowy Zakątek” is a long-tradiotion one. Since ever we have aimed to best interest of a child. Every day we gamely try to let you children feel like home here.

 

Safe growing up and overal development of our pupils is our priority. We wish them to be well prepared to next education level – school. Creativity and creation is what we underline in children’s behavior. We show them the diversity of the world and how to be optimisitic nowadays.

 

Our valuable assets:

 Proffessional, very well educated staff, able to provide the care and attention which young children need

  • The usage of the latest methods of teaching
  • Great building with one of the biggest playground in Bialystok
  • Freshly prepared nutritious meals , diets for allergic children
  • a lot of Extracurriculum activities
  • plenty of a parent-school interaction events (ex. St. Andrews’ day party, Christmas Eve’s meetings, The Carnival Ball, Grandmother and Grathers’ Day, Familly Feast, Spring grill).

 

 Daily schedule

 

6.30 – 7.45

Free form activities: manipulative, constructive, topic-based, educational, etc.;

7.45 – 8.15

Personal development support, classes with prim kids, (other children – free form activities);

8.15 – 8.30

Motor activities and hygienic practicies;

8.30 – 9.00

Breakfast

9.00 – 10.00

Educational classes;

10.00 – 10.30

Free form activities: manipulative, constructive, topic, educational, etc.

10.30 – 11.20

Outdoor activities;

11.20 – 11.30

Motor activities and hygienic practicies;

11.30– 12.00

Snack

12.00 – 13.15

Personal development support, classes with prim kids, (other children – free form activities); sleeping time in nursery groups;

13.15 – 13.30

Hygienic practicies;

13.30 – 14.00

Lunch

14.00 – 14.30

Story therapy, relaxation, topic-based and free form activities

14.30 – 16.30

Outdoor activities

16.30 – 17.30

Free form activities: manipulative, constructive, topic-based, educational, etc.;

 

Staff working hours

 

 

Monday

Tuesday

Wednesday

Thursday

Friday

 Agnieszka Mazur

Elżbieta Murawska

Grupa I

630-1130

1130 – 1630

 630-1130

1130 – 1630

 630-1130

1130 – 1630

 630-1130

1130 – 1630

 630-1130

1130 – 1630

 

 Iwona Abramowicz – Bołtuć

Urszula Gajdzińska – Kulesza

Grupa II

 –

800 -1600

 –

800 – 1200

1130 – 1530

800 – 1130

1130 – 1530

800 – 1130

900 – 1500

 Katarzyna Petelczyc

Anna Smarżewska

Grupa III*

 700-1130

1130 – 1630

 700-1200

1200 – 1630

w tym grupa II

1200 –1500

 700-1130

1130 – 1630

 700-1130

1130 – 1630

 700-1030

1030 – 1600

 Dorota Łukjańczuk

Jolanta Zajczyk

Grupa IV*

 730-1230

1230 – 1730

 730-1230

1230 – 1730

 730-1230

1230 – 1730

 730-1230

1230 – 1730

 730-1230

1230 – 1730

 Aleksandra Meina

Arletta Boczko – Kudaszewicz

Grupa V

 700-1130

1130 – 1530

 730-1130

1130 – 1600

 700-1130

1130 – 1600

700-1130

1130 – 1600

730-1130

1130 – 1630

 

*Groups III and IV swich working hours every 4 weeks

 

Zaburzenia emocjonalne u dzieci w wieku przedszkolnym

Objawy zaburzeń sfery emocjonalnej ujawniają się w większości zaburzeń dziecięcych. Według S. Gerstmana dzieci przejawiające cechy niedojrzałości emocjonalnej charakteryzują się :

  • nadmierną więzią emocjonalną z najbliższymi osobami. Przyczyną takiego stanu rzeczy może być nadopiekuńcza i lękowa postawa matki, w konsekwencji czego normalna potrzeba więzi emocjonalnej przekształca się w nadmierną zależność;
  • postawą konsumpcyjną, która może być wynikiem błędów wychowawczych typu ograniczania samodzielności, nieprzyzwyczajania dziecka do dawania i dzielenia;
  • brakiem lub niedostatkiem rozwoju uczuć wyższych, szczególnie uczuć społecznych, a także brakiem umiejętności do odwzajemniania uczuć miłości czy współodczuwania z innymi;
  • poczuciem niższości lub poczuciem nadmiernej mocy.

     Najczęściej spotykanymi grupami zaburzeń emocjonalnych wśród dzieci w wieku przedszkolnym są : dzieci o zaburzeniach nerwicowych, dzieci zahamowane i nadpobudliwe, dzieci o zachowaniach agresywnych i dzieci zobojętniałe uczuciowo.

     Zaburzenia  nerwicowe polegają na chorobliwie lękowej reakcji na stres. Podstawowym objawem nerwicy, a zarazem jej źródłem jest lęk. W sytuacji, która wzbudza silny lęk, organizm uruchamia szereg mechanizmów obronnych, które są ochroną przed bezpośrednim przeżywaniem lęku. Taką drogą uniknięcia odczuwania lęku mogą być u dziecka, które boi się pójść do przedszkola, objawy typu: bóle brzucha, wymioty, bóle głowy itp. Najczęstrze lęki występujące u dzieci w wieku przedszkolnym to lęk przed ciemnością, przed pozostaniem samotnie w domu, przed zwierzętami czy groźnymi zjawiskami przyrody.

Częstą postacią lęków u dzieci w tym wieku są lęki nocne .Pojawiają się one między 2 a 8 rokiem życia. Lęki nocne mogą wystąpić w okresach trudnych przeżyć wywołanych na ogół sytuacją rodzinną, konfliktami między dzieckiem a rodzicami, obiecaną lub wymierzoną karą.

Sytuacjami wywołującymi  lęki nocne mogą być również silne wzruszenia doznane poza domem, niepokój przeżyty w przedszkolu, niepowodzenie w szkole itp. U dzieci zaobserwować też można nie pojedyncze objawy lęku, ale całkowitą postawę lękową. Maluchy te cechują się nieufnością w stosunku do zjawisk i ludzi. W przedszkolu unikają kontaktów społecznych, mają poczucie niższej wartości i są nieodporne w sytuacjach stresowych.

Moczenie mimowolne uważane jest za najczęstrzy rodzaj zaburzeń dziecięcych.  Z objawem moczenia współwystępuje wiele różnych symptomów innego typu: lęki, drażliwość, pobudliwość psychoruchowa, złe stosunki z grupą rówieśniczą, niechęcią do nauki. Główną przyczyną moczenia mimowolnego są nieprawidłowości tkwiące w środowisku rodzinnym. Dziecko zaczyna moczyć się wówczas, gdy w jego najbliższym otoczeniu pojawiają się sytuacje zbyt dla niego trudne: groźba utraty miłości rodziców lub osłabienia związku emocjonalnego między nimi a dzieckiem /pojawienie się rodzeństwa/, gdy zmieniają się wymagania co do niego i zaostrzają oceny zachowania.

Nerwicowy brak apetytu występuje u dzieci bardzo często. Przyczyną pojawienia się tego zaburzenia mogą być błędy wychowawcze: namawianie przez rodziców dziecka do spożycia całej porcji, przymuszanie do jedzenia pod groźbą kary, zabawianie podczas posiłku, nieuwzględnianie sygnałów dziecka o poczuciu głodu, ignorowanie niechęci do pewnych potraw /przecież są bardzo zdrowe/, a także może to być reakcja na  trudną sytuację domową i inne zmiany/pójście do przedszkola/.

Jąkanie jest objawem zaburzeń mowy występującym na tle nerwowym, pojawiającym się najczęściej w wieku przedszkolnym. Stanowi rezultat napięć emocjonalnych wywołanych nieprawidłowymi warunkami środowiska rodzinnego.

Tiki są to nagłe, mimowolne wyładowania ruchowe różnych grup mięśniowych, nie podlegające świadomej kontroli. Pojawiają się rzadko w wieku przedszkolnym i świadczą o poważnych zaburzeniach emocjonalnych.

     Dzieci zahamowane psychoruchowo to dzieci lękowe, u których obserwuje się trudności w kontaktach społecznych i obniżoną aktywność. Wyróżnia się cztery grupy zachowań: napięte i niespokojne skrupulatnie i przesadnie wykonują zadania; małomówne i grzeczne, szczególnie lękliwe przy osobach dorosłych; bierne, apatyczne i przygnębione z niskim poczuciem wartości; nadwrażliwe, skryte i izolujące się od innych. Dzieci lękowe częściej niż ich rówieśnicy doświadczają przeżyć traumatyzujących – rozłąki z osobami najbliższymi, poczucie odrzucenia, rygorystyczni rodzice skłonni do stosowania kar fizycznych i oceniający dzieci jako mało ambitne i mało zdolne.

     Dziecko określane jako obojętne uczuciowo to takie, które nie umie nawiązywać kontaktów uczuciowych , nie współodczuwa radości i smutków innych osób, często jest smutne, unika kontaktu wzrokowego, odtrąca przyjaźń innych, którego mimika twarzy jest mało ekspresyjna, sprawiające wrażenie jakby mu nie zależało na uczuciach innych. Przyczyną takich zachowań jest brak bliskiej więzi emocjonalnej z najbliższą osobą i poczucie odtrącenia i osamotnienia.

     Zachowanie dzieci nadpobudliwych emocjonalnie nastręcza wiele trudności nauczycielom i rodzicom. Dzieci te łatwo wybuchają  złością, krzykiem czy płaczem w sytuacjach, które u innych nie wywołują tak gwałtownych reakcji. Objawia si ę to zarówno w stosunku do dorosłych jak i do rówieśników. Bardzo ważną sprawą jest zrozumienie, iż zbyt gwałtowne, niepohamowane reakcje dziecka nadpobudliwego nie wynikają z jego złej woli czy złośliwości, ale są efektem określonych właściwości układu nerwowego .W rozwoju tych dzieci istotne znaczenie ma system wychowawczy a w szczególności wychowanie konsekwentne.

     Za agresywne uznaje się dziecko, które wywołuje konflikty, bije inne dzieci czy skarży się na nie, przedrzeźnia lub wyśmiewa, niszczy bądź  uszkadza przedmioty, męczy zwierzęta. Zachowania agresywne mogą przejawiać się pod  postacią  agresji fizycznej- w momencie wybuchu dziecko rzuca się z pięściami, bije inne dzieci, gryzie lub drapie lub pod postacią agresji werbalnej- wyśmiewanie, złośliwe uwagi, przezywanie .Przyczyną powstawania tych  zachowań jest frustracja z udaremnienia dążeń, naśladowanie obserwowanych zachowań oraz chęć zrealizowania postawionego celu.

 

 

                                                                               Dorota Łukjańczuk

 

 

Literatura:

A.Kozłowska: „Zaburzenia emocjonalne u dzieci w wieku przedszkolnym”, Warszawa 1984 WSiP.

H.Sulestrowska: „Współczesne poglądy na istnienie lęków nocnych u dzieci”. „Psychiatria Polska” 1975 nr 3.

H.Nartowska: „Dzieci nadpobudliwe psychoruchowo”, Warszawa 1972, PZWL.

Ph.Barker: „Ppdstawy psychiatrii dziecięcej”, Warszawa 1974, PZWL.